استعداديابي در ورزش بالاخص بسکتبال

زمان درج: ۱۳۹۰/۹/۱۴ ۱۷:۵۳:۲۴ | اضافه به علاقه مندی ها | چاپ

همه مي توانند آواز خواندن، نقاشي کردن و نواختن يک ساز را بياموزند، اما افراد کمي به سطوح بالاي چيرگي مي رسند. درورزش نيز به عنوان يک هنر، رسيدن به نخبگي نيازمند کشف افراد با استعداد در سنين پايين؛ و سپس هدايت، کنترل وارزيابي پيوسته آن ها است.

نویسنده: دانشگاه تربیت مدرس


در بسياري از کشورها، شرکت جوانان در يک ورزش خاص بر پايه ي سنت ها، آرزوها وعلايق فردي استوار است. در دوران کنوني، موفقيت هاي ورزشي در سطوح بين المللي تنها به “ابر انسان ها“ تعلق دارد.


استعداد
انسان ها از جهات مختلف با هم تفاوت دارند که يکي از عوامل ايجاد تفاوت، استعداد است. استعداد يعني آمادگي ذاتي يا اکتسابي براي انجام فعاليت هاي ذهني يا جسمي (ساعتچي 1375). استعداد موجب سرعت بخشيدن به يادگيري شده و بر سطح مهارت تاثير مي گذارد. استعداد بستگي به ميزان فراهم بودن شرايط مناسب مي تواند شکوفا شده و يا خاموش شود.


استعداديابي
استعداديابي يعني غربال کردن
استعداديابي، پيشگويي عملکرد است.
بورگس (2001): استعداديابي فرآيندي است که توسط آن خردسالان بر پايه ي آزمون هاي معين، به سمت ورزش هايي که شانس موفقيت بيشتري دارند، راهنمايي مي شوند.


تاريخچه استعداديابي
استعداديابي ريشه در تاريخ بشردارد.
نبوغ وراثتي گالتون (1869) و تيپ شناسي شلدون (1940)
استعداديابي ورزشي:
کشورهاي اروپاي شرقي از اواخر دهه ي 1960 و اوايل دهه ي 1970 برنامه هاي ويژه اي را براي شناسايي افراد مستعد آغاز کردند. پس از آن در دهه ي 1980 چيني ها و سپس کشورهاي غربي به ويژه آمريکا، کانادا و استراليا دوراني آرام تر ولي علمي تر را در استعداديابي آغاز کردند.


منطق استعداديابي
رشد ورزشكاران جوان زماني بهتر انجام مي شود كه در ورزشي شركت كنند كه برايشان مناسب است. بنابراين؛
1- اگر ورزشكار از سطوح بالاتر توانايي يا اجراي ورزشي شروع كند، سرانجام در سطوح بالاتري از اجرا نيز به كار خود پايان خواهد داد.
2- اگر ورزشكار با قابليت بالايي در يك فعاليت ويژه شروع كند، نسبت به فردي كه قابليت پايين تري دارد، سريع تر پيشرفت خواهد كرد.


پيامدهاي مثبت استعداديابي
• کوتاه شدن زمان رسيدن به اوج قهرماني
• كاهش ميزان کار مورد نياز براي رساندن ورزشكار به سطوح بالاي اجراي ورزشي
• افزايش اثر بخشي زمان صرف شده از سوي مربي به هنگام كار با ورزشكاراني كه توانايي هاي بالاتري دارند (بالا رفتن کارآيي برنامه هاي تمريني مربي)
• بالا رفتن تعداد ورزشكاراني كه در سطوح بالاتر رقابت مي كنند.
• همگن تر شدن ويژگي هاي ورزشكاران تيم هاي ملي
• افزايش اعتماد به نفس ورزشکاران چون مي دانند به گروه ورزشكاران نخبه تعلق دارند.
• كاربرد علوم ورزشي در برنامه ريزي تمرين مي تواند به طور غيرمستقيم دانشمندان ورزشي را در فرآيند گزينش درگير كند.
• ارث براي برخي قابليت هاي ورزشي بالا است؛ و با وجود اثر پذيري كمتر آن ها از تمرين، گزينش اين قابليت ها ممكن است سرانجام موجب افزايش اجرا شود.
• ورزشكار به سوي ورزشي هدايت مي شود كه بالاترين احتمال موفقيت را دارد.
• عوامل محدود كننده فردي اجراي ورزشي مي تواند زودتر شناسايي شده و گام هايي براي كاهش اثر يا حذف آن ها برداشته شود.
• در ورزرش هايي كه ويژگي هاي پيكري در آن نقش دارند؛ مانند ژيمناستيك، ورزشكار مي تواند از سال ها تمرين و سرانجام دست نيافتن به بدني مناسب براي رقابت در سطوح بالا دوري كند.
• با استعداديابي زود هنگام، ورزشكار مي تواند فرآيندهاي تمريني را با زمان كافي جهت آماده شدن براي سني كه به اوج جسماني خواهد رسيد بدون كمترين شتاب در فرآيندهاي رشدي شروع كند. پيامد اين كار، دست يابي به رويكرد تمريني جامع و خوب طراحي شده و سرانجام رويكردي سالم و بي عيب و نقص براي ورزشكار است.


نقاط ضعف استعداديابي
• پرهزينه و وقت گير بودن فرآيند استعداديابي
• پايين بودن قدرت پيش بيني آزمون هاي استعداديابي براي آينده
• تغيير استعدادها در سنين بعدي
• اشتباه در تشخيص ويژگي هاي مربوط به رشد عمومي از استعداد واقعي
• عدم شناسايي قاطع سن مناسب استعداديابي براي ورزش هاي مختلف
• وجود ضعف در شکوفايي استعدادهاي شناسايي شده


روش هاي استعداديابي
گزينش طبيعي(تصادفي): سنت ها، مدرسه، آرزوهاي والدين، جامعه و دوستان در انتخاب ورزش نقش دارد.
گزينش علمي : رويکردهاي علمي درانتخاب ورزش نقش دارد.


هرم استعداديابي


هرم استعداديابي در ورزش
 

Share
Comment's

فارسی را پاس بداریم

 

نظرات کاربران (0)



ما را از نظرات خود آگاه سازید:


 نام

 ایمیل

 وب سایت




 

 تمامی حقوق متعلق است به Slam.ir

برنامه نویسی وب || پشتیبانی || پرتال || توسعه نرم افزار خاتم